Otocinklus - popularny otosek - część 1 (budowa anatomiczna).

Wstęp

    Na rynku dostępnych jest kilka gatunków rybek z rodzaju Otocinklus, w tym Otocinklus flexilis czy Otocinklus affinis. Wszystkie je cechuje zdolność do pochłaniania dużej ilości glonów. Ta niewielka rybka, osiągająca rozmiary 3,5-5cm, swą popularność zawdzięcza miedzy innymi Takashi Amano i jego publikacją a w szczególności książce "Nature Aquarium World".  Gatunek ten pochodzi z ameryki południowej. Jest towarzyski i chętnie pływa w grupie. Po zaaklimatyzowaniu się traci początkową płochliwość lecz zazwyczaj przebywa w półcieniu.

Budowa ciała

Budowa ciał otoska jest zbliżona do innych ryb dennych.

Poniżej kilka zbliżeń na co bardziej interesujące części ciała.

Nozdrza

Otoski używają nozdrzy do lokalizowania pożywienia w akwarium, w tym pokarmów sztucznych jak np. tabletki.

Płetwa brzuszna

Być może zdjęcie nie oddaje tego dokładnie ale widzimy osobnika zawieszonego na roślinie głową w dół, przytrzymującego się płetwami brzusznymi. Rybki te używają płetw brzusznych to przyczepiania się do cienkich liści. Czasami też odpoczywają podparte na tych płetwach, tak że brzuch nie dotyka podłoża.

Otwór gębowy

Zbliżenie otworu gębowego ukazuje wąsy. Widać również twory przypominające zęby. Otosek używa swój czteroczęściowy otwór gębowy jak skrobaczkę, pocierając nimi o powierzchnię podczas pożywiania się.

Włosy?

Otoski posiadają małe włosopodobne twory na skórze przypominające również gruczoły, które nazywają się odontodes (nazwa anglojęzyczna). W rzeczywistości są zbudowane z materiału pochodzenia kostnego. Dokładnie nie wiadomo do czego służą, być może wykrywają drapieżniki. Jedno jest pewno mogą wplątać się w oczka siatki - tak więc należy je odławiać ostrożnie.