Straty CO2 w aspekcie stosowania filtra zraszanego.
Wszystkie dane zostały oparte na doświadczeniach przeprowadzonych na 350l akwarium, do którego zamontowano tylko wyposażenie techniczne. Stwierdzono, że największe straty CO2 następują w wyniku ruchu powierzchni wody w akwarium. Jednakże wbrew wcześniejszym przewidywaniom filtr zraszany nie koniecznie powoduje gwałtowne straty CO2.
Do ogrzewania zbiornika użyto kabli grzewczych "DuplaTherm" podłączonych do
termostatu w celu utrzymania stałej
temperatury na poziomie 260C. Dozowanie CO2 następowało w sumpie
filtra zraszanego z użyciem reaktora Dupli typu "S".
Poziom dwutlenku węgla i pH mierzono za pomocą testów LaMotte (rynek amerykański). Test ten mierzy z dokładnością co 1 ppm (mg/l) z marginesem błędu do 2
ppm (mg/l).
Do cyrkulacji wody w zbiorniku użyto filtra wewnętrznego AquaClear 802. Został on umieszczony w trzech testach przy dnie zbiornika aby zapewnić łagodny ruch wody przy minimalnym ruchu powierzchni wody w akwarium. Odnotowano ruch wody na powierzchni zbiornika z prędkością 9cm/s. W czterech testach filtr umieszczono przy powierzchni wody tak aby powodował on duże ruchy powierzchni wody jednakże tak aby woda nie wylewała się z akwarium.
Jako filtra zraszanego użyto produktu firmy Amiracle przeznaczonego do zbiornika maksymalnie 400l. Jako wkład zastosowano BioKascade bio-kule firmy Dupla. W filtrze umieszczono pompę, której przepływ jest regulowany zaworem. Ustawiono przepływ na poziomie 1500l/h co daje prawie 5 wymian wody w akwarium na godzinę. Powrót wody do akwarium z filtra zraszanego miał dwie drogi. Pierwszy powrót stanowiła deszczownia ułożona poziomo przy dnie akwarium w ten sposób aby zapewnić łagodny ruch wody przy dnie zbiornika. Drugi powrót stanowił dyfuzor Magnum 330. Jest to urządzenie, które rozprowadza powracającą wodę po powierzchni akwarium zapewniając jej ruch porównywalny z ruchem jaki powoduje filtr wewnętrzny AquaClear 802 przy umieszczeniu go przy powierzchni wody. Do testów bez ruchu powierzchni wody dyfuzor Magnum 330 był wyjmowany z akwarium. Wtedy cała woda z filtra zraszanego była rozprowadzana po akwarium za pomocą wyżej opisanej deszczownicy umieszczonej przy dnie.
Zbiornik był pusty poza ww. urządzeniami, bez żwirku, bez żywych organizmów z otwartą górą bez sztucznego oświetlenia.
Przed włączeniem urządzeń zbiornik napełniono wodą kranową. Ponieważ woda w kranie była bardzo miękka dodano węglanu wapnia (CaCO3) w ilości 3 łyżeczki oraz sody oczyszczonej (NaHCO3) w ilości 1 łyżeczka. Osiągnięto twardość ogólna 3.5-4 GH oraz twardość węglanową na poziomie 7 KH - pomiary wykonano testami firmy Tetra.
Po 24 godzinach od napełnienia zmierzono poziom CO2, który wyniósł 2-3 ppm. Następnie włączono filtr
wewnętrzny o dużej mocy Project RS-500 o przepływie 1900 l/h i
pozostawiono go aby pracował 1
dzień. Poziom CO2 pozostał na poziomie 2-3 ppm. Wartość ta została ustalona jako ilość dwutlenku węgla rozpuszczona w wodzie
normalnie w stanie równowagi w akwarium.
Po początkowych testach włączono kable grzewcze, filtr zraszany oraz nawożenie CO2. Filtr Project RS-500 został zastąpiony filtrem AquaClear 802. Przy pierwszym teście ("filtr zraszany z silnym ruchem powierzchni wody") AquaClear 802 został umieszczony przy dnie zbiornika. Filtr zraszany pracował z dyfuzorem Magnum. Przy drugim teście ("filtr wewnętrzny przy silnym ruchu powierzchni wody") filtr zraszany został wyłączony a AquaClear 802 umieszczono przy powierzchni wody. Przy trzecim teście ("filtr zraszany ze słabym ruchem powierzchni wody") filtr zraszany włączono bez dyfuzora Magnum natomiast AquaClear 802 umieszczono przy dnie zbiornika. Przy ostatnim teście ("filtr wewnętrzny przy słabym ruchu powierzchni wody") włączono tylko AquaClear 802 umieszczony przy dnie akwarium. Przed wszystkimi testami poziom CO2 doprowadzono do tej samej wartości. Następnie wyłączano nawożenie dwutlenkiem węgla i odczytywano jego poziom co godzinę przez 8 kolejnych godzin.
Ponieważ autorowi testu trudno było doprowadzić przed każdym testem do tego samego poziomu CO2 w akwarium odczyty poziomu dwutlenku węgla uśredniono. Przyjęto wartość początkową CO2 na poziomie 33 ppm i zakończono odczyty na poziomie 10 ppm ze względu na wymagania roślin w zakresie poziomu dwutlenku węgla w akwarium. Wyniki przedstawiały się następująco:
Poziom CO2 (ppm)
| Czas w godzinach | filtr zraszany z silnym ruchem powierzchni wody | filtr wewnętrzny przy silnym ruchu powierzchni wody | filtr zraszany ze słabym ruchem powierzchni wody | filtr wewnętrzny przy słabym ruchu powierzchni wody |
| 0 | 33 | 33 | 33 | 33 |
| 1 | 21 | 24 | 28 | 28,5 |
| 2 | 13,5 | 17 | 24 | 25 |
| 3 | - | 12,5 | 20 | 21,5 |
| 4 | - | - | 18 | 19 |
| 5 | - | - | 14,5 | 16 |
| 6 | - | - | 12,5 | 14 |
| 7 | - | - | 10,5 | 12 |
| 8 | - | - | - | 10,5 |
Na poziomie twardości węglanowej 7 KH następujące wartości pH odpowiadały odczytywanym wartością CO2
| CO2 w ppm | pH |
| 42 | 6,7 |
| 33 | 6,8 |
| 26 | 6,9 |
| 21 | 7,0 |
| 17 | 7,1 |
| 13 | 7,2 |
| 10,5 | 7,3 |
| 8 | 7,4 |
Zaskakujący jest fakt, że filtr zraszany nie powoduje tak dużych strat CO2 biorąc pod uwagę dwa ostatnie testy.
Inne zagadnienie, które było badane dotyczyło kwestii dodatkowego napowietrzania komory z mediami filtra zraszanego. Badano potencjał oksydo-redukcyjny wody. Po długim okresie robienia pomiarów okazało się, ze potencjał oksydo-redukcyjny nie ma związku z napowietrzaniem komory filtra zraszanego. Odnotowano również fakt, że przy dodatkowym natlenianiu komory filtra następują większe straty dwutlenku węgla (krótsze czasookresy pomiędzy kolejnymi napełnieniami butli CO2).
Na podstawie publikacji George i Karla Booth by Fisherfisher